Tak. Ustawienia ▸ Ogólne ▸ Przewodnik ▸ Rozpocznij uruchamia go ponownie. Zawsze można go pominąć przyciskiem albo klawiszem Escape; potem nie wraca już sam z siebie.

Przewodnik przyciemnia okno i podświetla po kolei poszczególne części: pasek kont, plus do dodania konta, pasek kart z narzędziami Google, sam widok Gmaila, pływający panel, pasek pobranych plików i ustawienia.

Maca z Apple Silicon i macOS 14 lub nowszym oraz jednego albo kilku kont Google — zwykłych adresów Gmail albo Google Workspace, jedno i drugie jest w porządku. Nic więcej: Nuncio nie ma własnego konta ani rejestracji.

Tak to zaprojektowano: wszystkie systemowe pytania o uprawnienia pojawiają się w jednym przewidywalnym momencie — zaraz po instalacji, a przy świeżej instalacji zaraz po pierwszym zalogowaniu — zamiast rozsypywać się po całym dniu. Dostęp do Pobranych rzeczy służy paskowi pobranych plików; mikrofon i kamera są używane wyłącznie do rozmów wideo w Google Meet i nigdzie indziej.

Jeśli któraś zgoda zostanie odrzucona, można ją włączyć później w Ustawieniach systemowych ▸ Prywatność i ochrona.

Kliknij „+” na dole paska kont (albo Konto ▸ Dodaj konto). Najpierw wybierasz nazwę i kolor, potem pojawia się zwykłe logowanie Google. Każde konto dostaje własny, w pełni odizolowany magazyn — konta nigdy się nawzajem nie widzą.

Niestety, to prawda: Apple zastrzega obsługę kluczy dostępu dla pełnych przeglądarek, więc wbudowany widok internetowy nie może jej zaoferować. Na ekranie logowania Google wybierz „Wypróbuj inny sposób” i zaloguj się hasłem — to jednorazowa sprawa, potem pozostajesz zalogowany.

Napisz na support@getnuncio.app — po angielsku, niderlandzku, francusku, niemiecku, hiszpańsku lub włosku. Aplikacja mówi dwudziestoma językami, ale w tych sześciu potrafimy odpowiedzieć. Podaj wersję macOS i liczbę używanych kont; to oszczędza jedną wymianę wiadomości.

W samej aplikacji drogę powrotną znajdziesz w Nuncio ▸ Pomoc (otwiera nową wiadomość) i Nuncio ▸ Witryna Nuncio. Nuncio ▸ Nuncio — informacje pokazuje jedno i drugie także jako klikalne linki.

Dla wyszukiwalności: kto szuka Gmaila w Mac App Store, powinien nas znaleźć. W samej aplikacji i na tej witrynie produkt nazywa się po prostu Nuncio. Gmail jest znakiem towarowym Google LLC; używamy tej nazwy opisowo, żeby powiedzieć, do czego Nuncio służy. Nuncio nie jest produktem Google i nie jest z Google powiązane.

Tak, w pełni — także w środowiskach Workspace z własną nazwą produktu. Logowanie przebiega jak zwykle; zasady administratora organizacji nadal obowiązują, bo to prawdziwy interfejs internetowy Gmaila.

Wyloguj się czyści tylko sesję (ciasteczka i dane witryn) — konto zostaje na pasku i można zalogować się ponownie. Usuń zabiera konto i wymazuje wszystkie jego dane z Maca.

Kliknij kółko konta prawym przyciskiem ▸ Edytuj…. Nazwa i kolor są tam razem: osiem stałych kolorów jako próbki oraz próbnik dowolnego koloru (z kołem barw, kroplomierzem i polem szesnastkowym). Kolor pojawia się jako obwódka kółka, w pływającym panelu i na powiadomieniach.

Dzieje się tak tylko wtedy, gdy zostanie zachowana proponowana nazwa („Konto 2”): po pierwszym zalogowaniu Nuncio wpisuje adres automatycznie. Nazwa wybrana samodzielnie (na przykład „Praca”) zostaje na zawsze.

Tak — przeciągnij kółka w górę albo w dół na pasku kont. Kolejność wyznacza też skróty od ⌘1 do ⌘9.

Zwykle powiadomienia na pulpicie są wyłączone w samym Gmailu dla tego konta; Gmail wtedy po prostu nic nie wysyła. Otwórz Ustawienia ▸ Powiadomienia w Nuncio: każde konto ma wiersz stanu — zielony oznacza, że działa, pomarańczowy („nie widziano jeszcze powiadomienia”) prawie na pewno oznacza, że w Gmailu jest wyłączone. Przycisk obok prowadzi prosto do właściwej strony ustawień Gmaila: w Ogólne ▸ Powiadomienia na pulpicie wybierz „Włącz powiadomienia o nowych e-mailach” i kliknij na dole „Zapisz zmiany”.

Sprawdź też raz, czy macOS pozwala Nuncio wysyłać powiadomienia (Ustawienia systemowe ▸ Powiadomienia ▸ Nuncio); Nuncio ostrzega o tym w Ustawieniach, jeśli zgody nie ma.

Czy konto, które go odebrało, było właśnie na wierzchu? Gmail celowo nie powiadamia o koncie, które jest widoczne — e-mail widać przecież przychodzić. Przetestuj wiadomością na konto, na które akurat nie patrzysz — wtedy pojawi się i powiadomienie, i wysuwana karta.

Tak: kliknij kółko konta prawym przyciskiem ▸ Edytuj… ▸ „Powiadomienia dla tego konta”. Poniżej można też wyłączyć dla tego konta same powiadomienia wysuwane i zostawić zwykłe banery. Główny przełącznik jest w Ustawienia ▸ Powiadomienia.

Tak: przypomnienia z Kalendarza przychodzą jako zwykłe powiadomienia Nuncio; kliknięcie otwiera kalendarz tego konta. Dwa warunki: włącz powiadomienia na pulpicie w samym Kalendarzu (⚙ ▸ Ustawienia ▸ Ogólne ▸ Ustawienia powiadomień) i trzymaj Kalendarz otwarty jako kartę tego konta — zapisane karty wczytują się po starcie automatycznie w tle.

Nuncio wychodzi na wierzch, przełącza się na właściwe konto i właściwą aplikację, a tam, gdzie to możliwe, otwiera dokładnie tę wiadomość albo to wydarzenie.

To mały ciemny panel, który unosi się nad wszystkimi innymi aplikacjami, w każdym Space: konta wraz z liczbą nieprzeczytanych, zawsze widoczne. Kliknięcie konta przenosi do niego Nuncio. Gdy przychodzi e-mail, z panelu wysuwa się klikalna karta, obok kółka tego konta.

Wszystko naraz. Przeciągnij go (chwyć ciemne tło), gdzie chcesz — położenie zostaje zapamiętane, także po ponownym uruchomieniu. W Ustawienia ▸ Pływający panel wybierasz kierunek (pionowo albo poziomo) i możesz wyłączyć panel albo same powiadomienia wysuwane. O obecności w panelu decyduje dla każdego konta Edytuj….

macOS ukrywa status skupienia przed aplikacjami; żeby go odczytać, Nuncio potrzebuje Pełnego dostępu do dysku (Ustawienia systemowe ▸ Prywatność i ochrona — w Ustawienia ▸ Pływający panel jest skrót). Z tym dostępem Nuncio wstrzymuje wysuwane karty w każdym trybie skupienia; zwykłe banery powiadomień i tak respektują tryb Nie przeszkadzać, bo filtruje je sam macOS.

macOS wiąże plakietkę w Docku z uprawnieniem do powiadomień: jeśli powiadomienia dla Nuncio są wyłączone na poziomie systemu, Dock pozostaje pusty niezależnie od przełączników w Nuncio. Włącz je w Ustawienia systemowe ▸ Powiadomienia ▸ Nuncio — w Ustawienia ▸ Plakietki jest przycisk, który prowadzi prosto tam, wraz z ostrzeżeniem, gdy tak właśnie jest. Liczba pojawia się w ciągu kilku sekund.

Na każdym poziomie. W Ustawienia ▸ Plakietki jest główny przełącznik „Pokazuj liczby nieprzeczytanych” (kółka, pływający panel, tytuł okna i Dock naraz) oraz osobny przełącznik sumy w Docku. Dla pojedynczego konta: Edytuj… ▸ „Pokazuj liczbę nieprzeczytanych” — takie konto przestaje się wtedy liczyć także w sumie w Docku.

Plakietka liczy to, co zgłasza otwarta karta Gmaila (zwykle Główne). Suma Gmaila ze wszystkich kategorii — Oferty, Społeczności — bywa dużo wyższa. Dzięki temu plakietka pozostaje miarą tego, co naprawdę chce się zobaczyć.

To konto jest wylogowane (sesja wygasła albo została wyczyszczona). Kliknij je i zaloguj się ponownie; plakietka i powiadomienia wrócą same.

Tak to zaprojektowano: wysuwane okna pisania i wysuwane wiadomości stają się kartami na górnym pasku, więc wszystko zostaje widoczne w jednym oknie. Wysłanie zamyka kartę samo; przycisk zamykania (pojawia się po najechaniu) albo ⌘W zamyka ją ręcznie. Jako osobne okna otwierają się tylko okienka logowania — logowanie nie zadziałałoby wewnątrz karty.

Tak to zaprojektowano: gdyby Nuncio się zakończyło, powiadomienia i plakietki też by ustały. Zamknięcie okna tylko je ukrywa; kliknij ikonę w Docku (albo powiadomienie), żeby je przywrócić. ⌘Q kończy naprawdę.

⌘1–⌘9 wybór konta · ⌘⇧[ i ⌘⇧] poprzednie/następne konto · ⌘⌥← i ⌘⌥→ poprzednia/następna aplikacja · ⌃⌘S pokazanie/ukrycie paska kont · ⌘N nowy e-mail (jako karta) · ⌘W zamknięcie karty albo aplikacji · ⌘R wczytanie ponowne · ⌘+ / ⌘− / ⌘0 powiększenie · ⌘, ustawienia.

Tak: puste miejsce na pasku zachowuje się jak belka tytułowa (przeciąganie przesuwa okno, dwuklik powiększa). Karty i przyciski zachowują własne działanie i nigdy nie przeciągają okna przez przypadek.

Tak, tak to zaprojektowano: linki zewnętrzne otwierają się w domyślnej przeglądarce, więc Nuncio pozostaje programem e-mail, zamiast stawać się przeglądarką. Wyjątkiem są linki Google — link do Dysku w Gmailu otwiera własną kartę Dysku tego samego konta. Jeśli linki zewnętrzne mają zostawać w Nuncio, wyłącz Ustawienia ▸ Ogólne ▸ „Otwieraj linki zewnętrzne w przeglądarce systemowej”.

Na pasku, który pojawia się na dole przy każdym pobieraniu: postęp każdego pliku, kliknięcie otwiera, prawy przycisk daje Pokaż w Finderze. Same pliki leżą po prostu w folderze Pobrane rzeczy.

Sprawdź pasek na dole okna — małe pliki często kończą się, zanim to widać. Jeśli pasek pozostaje pusty, sprawdź, czy Nuncio ma dostęp do folderu Pobrane rzeczy (Ustawienia systemowe ▸ Prywatność i ochrona ▸ Pliki i foldery).

Nuncio pyta o to raz samo. Potem jest to zawsze dostępne w Ustawienia ▸ Domyślny e-mail — macOS prosi o potwierdzenie. Ręcznie też się da: Apple Mail ▸ Ustawienia ▸ Ogólne ▸ Domyślna aplikacja pocztowa ▸ Nuncio.

Przy wielu kontach celowo nie ma stałej domyślnej skrzynki: przy każdym linku mailto wybierasz na nowo przez „Wybierz skrzynkę” — konta ze zdjęciem i adresem. Przy jednym koncie wiadomość otwiera się od razu. Adres, DW, temat i treść są wypełniane; wiadomość otwiera się jako karta. Zamknięcie okna wyboru bez wybierania (✕, Esc albo kliknięcie obok) nic nie robi.

Dwudziestoma: angielskim, niderlandzkim, francuskim, niemieckim, hiszpańskim, włoskim, japońskim, koreańskim, chińskim tradycyjnym, portugalskim (Brazylia), polskim, czeskim, tureckim, szwedzkim, duńskim, norweskim, fińskim, greckim, ukraińskim i rumuńskim. Aplikacja automatycznie podąża za kolejnością języków ustawioną na Macu. Nuncio ma być w innym języku niż reszta Maca? Ustawienia systemowe ▸ Ogólne ▸ Język i region ▸ Aplikacje ▸ + ▸ Nuncio, i tam wybierz język. Jeśli Mac mówi językiem, którego Nuncio nie zna, aplikacja wraca do angielskiego. Uwaga: same widoki Gmaila podążają za ustawieniem języka konta Google, a nie Nuncio — to zmienia się w Gmailu.

Tak. Domyślnie wszystko podąża za motywem systemowym Maca. W Ustawienia ▸ Ogólne wybierasz System, Jasny albo Ciemny — a przy Jasnym i Ciemnym aplikacje internetowe domyślnie przekolorowują się razem, dzięki inteligentnej inwersji, która zostawia zdjęcia w prawdziwych kolorach. Aplikacja internetowa, która już jest ciemna (jak Gmail z własnym ciemnym motywem), zostaje nietknięta. Przekolorowanie można wyłączyć osobno.

To jednorazowe pytanie Google, zadawane dla każdego konta. Nuncio odpowiada na nie automatycznie „Domyślne ustawienie urządzenia” — opcją, która podąża za motywem Nuncio. Jeśli okno mimo to się pojawi, wybierz „Domyślne ustawienie urządzenia” samodzielnie; efekt jest ten sam.

Tak. Gmail każdego konta pozostaje wczytany, więc przełączanie jest zawsze natychmiastowe — nawet przy sześciu kontach. Rysowana jest tylko aktywna strona; reszta stoi zaparkowana i niczego nie rysuje.

Ustawienia ▸ Ogólne ▸ Pamięć. Oszczędny (zalecany) zwalnia tylko pozostałe karty (Kalendarz, Dysk, …) nieużywane od piętnastu minut; przy następnym kliknięciu wczytują się w kilka sekund. Wszystko aktywne nie zwalnia niczego. Gmail w obu trybach pozostaje wczytany.

Nie. Nuncio to natywny Swift z systemowym WebKit (bez dołączonego Chromium), nie wykonuje w interfejsie pracy w tle, automatycznie zwalnia w Trybie niskiego zużycia energii i całkowicie wstrzymuje się, gdy tylko ekran zaśnie.

Domyślnie żadnych. Nuncio pyta raz przy pierwszym uruchomieniu; „Nie udostępniaj” jest pełną odpowiedzią i nic nigdy nie zostaje wysłane. Można to zmienić w każdej chwili w Ustawienia ▸ Ogólne ▸ Statystyki.

Po włączeniu do TelemetryDeck (Niemcy) trafiają: wersja aplikacji i macOS, język, ustawienia (pływający panel, powiadomienia, plakietki, motyw, tryb pamięci) oraz to, które narzędzia Google są otwierane. Liczba kont jest wysyłana jako przedział (1, 2, 3–4, 5–9, 10+), nigdy dokładnie.

Nigdy nie są wysyłane: adresy e-mail, nazwy kont, tematy, treści wiadomości ani liczby nieprzeczytanych. Identyfikator to losowy numer utworzony przy instalacji, haszowany na Macu i haszowany ponownie na serwerze — nie da się go odwrócić. TelemetryDeck nie przechowuje adresów IP.

Wszystko zostaje na własnym Macu: każde konto mieszka we własnym odizolowanym magazynie (ciasteczka, logowania, dane witryn), jak osobne profile przeglądarki. Nuncio nie ma własnych serwerów ani własnych kont, a o e-mailach nigdy nic nie jest zbierane. Anonimowe statystyki użycia są domyślnie wyłączone; mówią o ustawieniach i o tym, które narzędzia Google są otwierane, nigdy o e-mailach. Nuncio pyta raz, a zmienić to można w każdej chwili w Ustawienia ▸ Ogólne. Pełna polityka prywatności mówi o tym dokładnie.

Cały magazyn tego konta (logowanie, ciasteczka, dane witryn, awatar) zostaje wymazany z Maca. Samo konto Google pozostaje oczywiście nietknięte — znika tylko lokalny dostęp.

Motyw — System / Jasny / Ciemny

Wygląd aplikacji; przy Jasnym albo Ciemnym opcjonalnie także aplikacji internetowych (przełącznik poniżej).

Wymuś motyw także w aplikacjach internetowych

Przekolorowuje Gmaila i resztę dzięki inteligentnej inwersji; zdjęcia zostają naturalne.

Otwieraj linki zewnętrzne w przeglądarce systemowej

Włączone (domyślnie): linki spoza Google otwierają się w przeglądarce. Wyłączone: w osobnym oknie Nuncio.

Pamięć — Oszczędny / Wszystko aktywne

Oszczędny zwalnia nieużywane karty spoza Gmaila po 15 minutach; Gmail zawsze pozostaje wczytany.

Powiadomienia o nowych e-mailach

Główny przełącznik wszystkich natywnych powiadomień.

Gmail dla każdego konta (stan)

Pokazuje dla każdego konta, czy Gmail rzeczywiście wysyłał powiadomienia, z przyciskiem prosto do właściwego ustawienia Gmaila.

Pokazuj liczby nieprzeczytanych

Główny przełącznik wszystkich liczników: kółka, panel, tytuł okna i Dock.

Pokazuj sumę nieprzeczytanych na ikonie aplikacji

Suma ze wszystkich kont na ikonie w Docku.

Pokazuj pływający panel kont

Panel nad wszystkimi aplikacjami, w każdym Space; przeciągalny, położenie zapamiętane.

Kierunek — Pionowo / Poziomo

Kółka jedno pod drugim albo obok siebie.

Powiadomienie wysuwane z panelu

Karta, która wysuwa się przy nowym e-mailu; respektuje tryb skupienia, gdy tylko Nuncio może go odczytać.

Ustaw Nuncio jako domyślny program e-mail

Z potwierdzeniem macOS; stan pokazuje się, gdy jest już ustawione.

Nazwa i kolor

Osiem próbek oraz swobodny próbnik kolorów.

Pokazuj liczbę nieprzeczytanych

Plakietka tego konta, wszędzie — przestaje też liczyć się w sumie w Docku.

Powiadomienia dla tego konta

Banery i wysuwane karty tego konta.

Powiadomienia wysuwane z panelu

Tylko wysuwane karty tego konta, osobno od banerów.

Pokazuj w pływającym panelu kont

Czy to konto pojawia się w panelu.